25 juli bbq rit
9-8 ontbijt/brunch rit
- Hij jaagt alles door het halsgat
- Hij maakt van zijn buik een afgod
- De tafel de nodige eer bewijzen
- Mensen met een goed figuur houden niet van lekker eten
Zomaar een greep uit tientallen spreekwoorden over eten. Maar waarom hier, waarom bij deze doelgroep stoere motorrijders en -rijdsters van de MAC MotorTour (jawel bij de brunchrit is motorrijdster veranderd in meervoud motorrijdsters). Annemarie welkom bij de club en hopelijk vond jij het net zo leuk als wij, als ik voor de rest mag spreken. En ga je nog veel vaker mee. Maar terug naar het eten, zoals gewoonlijk dwaal ik weer eens af.
Het eten dus. Waarom? Gewoon omdat de afgelopen ritten in het teken stonden van eten. Op 25 juli de rit XXL, met in de namiddag en avond een fantastische bbq bij het Stuurhuus, verzorgd door Jan, Ellen en Willy. En op 9 augustus de brunchrit verzorgd door Jennie, Freek, Anke en Anton. Zoals altijd weer op de gezellige Ikkinkshof. Alle organisatoren, top geregeld en nogmaals grote dank.
Dan toch iets over het motorrijden, we zijn immers een motorclub. In vakantiebezetting begonnen we op 25 juli aan de bbq rit. Wel met voldoende deelname voor drie groepen, waarvan twee groepen met een inval voorrijder (Willy groep 1 en Ronald groep 3). Onder het motto, iedereen die een navigatie heeft kan voorrijden (letterlijke woorden van Willy) bood Ronald zich spontaan aan toen iedereen stil viel van de indrukwekkende woorden van Willy. En Ronald wilde ook wel eens ervaren hoe het is om helemaal vooraan te rijden in plaats van achteraan. En niet te vergeten groep 2 met ervaren voorrijder Wim. Op Wim kun je altijd vertrouwen. Mits hij zijn dag heeft, maar daarover later meer (cliffhanger…) 😊.
Door het schöne Deutsche land. Drie groepen, drie routes bleek achteraf. Waarbij groep 3 het dichtst bij de oorspronkelijke route bleef, zo was de conclusie na enkele verhalen uit de andere groepen. Al is het de vraag of dit waar is, dit verslag komt uit groep 3 dus enigszins gekleurd (in figuurlijke zin natuurlijk). Met z’n allen de juiste lunchstop vinden is wel een dingetje. Het verhaal wil dat Dick met gevaar voor eigen leven voor groep 2 moest springen om ze te laten stoppen. Groep 3 laten stoppen, kansloos als de voorrijder wel de route heeft geladen maar niet de tussenstop er (handmatig) in zet. Maar ook groep 3 vond een prima terrasje voor een broodje en een emmertje koffie nabij een Aldi (of was het de Lidl, ik weet het niet meer zo goed).
Verder weinig te melden over deze rit. Behalve dat we onderweg Joop nog tegenkwamen die om begrijpelijke reden zijn eigen pad heeft gevolgd. Joop, goed dat je er bij was. Jammer dat je ons niet zag 😉.
Na de rit de brommertje de stalling in, de rijders onder de douche, in de badkuip, tobbe, kuip, teil of onder de tuislang in de achtertuin. Alles om er tiptop uit te zien en fris en fruitig bij de bbq te verschijnen samen met vrouwlief voor wie mee wilden. Jan vd Berg hadden we gemist bij de rit, nu werd duidelijk waarom. Onze topkok had een groot deel van de dag opgeofferd om een perfecte bbq voor te bereiden. Zalm, biefstuk, garnalen, procureur, niks was te gek en alles van hoge kwaliteit. Jan, complimenten. Ik weet zeker dat Jamie Oliver en Gordon Ramsey dit niet overtroffen zouden hebben. Laat staan Herman den Blijker om het dichterbij huis te houden.
Ook nu weer goede en diepgaande gesprekken aan tafel. Met als huiskamervraag: Van wie kwamen de volgende opmerkingen:
- Hoezo voorrijkosten, kom maar achterom
- Werkplaatstarief? Kan je niet gewoon buiten repareren?
Terugkijkend op een mooie en gezellige dag, gingen de blikken al direct vooruit naar de ontbijt/brunchrit.
Niet zomaar een rit. Zaterdagavond al vroeg snaveltjes toe (voor niet iedereen even gemakkelijk denk ik) en oogjes dicht. Of was het andersom dat van die snaveltjes en oogjes, het is lang geleden dat De Fabeltjeskrant furore maakte op toen nog Nederland 1 of 2, ook dat weet ik niet meer precies. In zwart-wit, later ook nog in kleur. Dit wordt verwarrend, maar dat past precies bij de rit. Daarover later meer (weer zo’n cliffhanger…).In ieder geval op tijd slapen om zondag gehoor te kunnen geven aan het wekkertje om op tijd te zijn voor de start om 7.00 uur.
Opnieuw met drie groepen, groep 1, 2 en 3. Met hier en daar wat fantasie opstellingen, vanwege nog steeds de vakantieperiode. En met de altijd betrouwbare voorrijders Anton R., Wim S. en
Jan S.
Groep 2 stond na nog geen 10 minuten rijden aan de Deventerweg met nog zo’n 4 km te gaan tot de Ikkinkshof. En dan maar beweren dat groep 1 de snelle groep is. Na een korte vergadering besloot groep 2 dat het misschien toch wat vroeg was om de tafel al te gaan dekken en heeft de volledige route nogmaals afgelegd. Maar dan in de juiste richting. Geen idee of deze verwarring door een wat mindere dag van de voorrijder kwam, maar bronnen beweren dat er ’s-morgens vroeg ook al iets was met een huissleutel en vrouw uit bed bellen of zoiets. Gelukkig draaide de dag toch nog ten goede, al is dit een aanname. Geen idee wat onze voorrijder de middag nog uitgespookt heeft.
Onderweg de o zo vertrouwde koffie met een broodje. Passend bij de ontbijt/brunchrit. En weer verder. Onderweg nog een beetje rommelig. Zo kwam groep 2 nog enkele keren groep 1 tegen die ergens gedraaid waren. En ja, het zegt al genoeg. Dat groep 2 de eerste groep tegenkwam betekende dat ook groep 2 misschien wel de route had gevolgd maar dat de route wat onlogische wegen bevatte. Ik snap nu eigenlijk zelf niet meer wat ik schrijf, maar ik zei het eerder al, het was allemaal wat verwarrend. Er werd mij ook al afgeraden een verslag van deze wat rommelige rit te maken, maar dan ga ik natuurlijk graag de uitdaging aan.
Hoe dan ook, groep 3 leek nergens last van te hebben. Met Jan S. voorop werd zowel de eerste stop als de Ikkinkshof moeiteloos volgens (route)schema gevonden. Gewoon lekker stabiel en als eerste aan tafel. Zo was het toch niet overal rommelig en verwarrend.
Zoals ieder jaar was de brunch weer prima in orde. Ook hier weer goede gesprekken aan tafel. Om zomaar een onderwerp te noemen, knarrenhofjes en bejaardenhuizen. Ook onze club ontkomt niet aan verregaande vergrijzing.
Graag tot de volgende rit!
