Ans en Willy Veneklaas naar Nieuw Zeeland (deel 2)

Plaats gevonden op: 
zaterdag, 28 december, 2013
Uitzetter(s): 
Willy Veneklaas

Zaterdag 28 december 2013. 405 Km. Sterk glooiend met bochten en riviermondingen. Waimate – Gore. Droog en winderig.

We zijn al voor de wekker wakker en gaan gelijk maar ontbijten. Het is droog, helder maar wel veel wind. Eerst tanken en de reis gaat weer verder. Vandaag volgen we grotendeels de oostkust van het zuidereiland. We beginnen op Highway 1, te vergelijken met onze provinciale wegen. Na 40 Km. Verlaten we de Highway om binnendoor te gaan naar de Mouraki Boulders. Dit zijn perfect ronde keien van 1 à 2 meter doorsnede die maar op 1 plaats voorkomen, nl. hier bij het plaatsje Mouraki. Na de koffiestop gaan we verder binnendoor naar Jack’s Blowhole. De laatste 8 Km. Is het een gravelweg maar dat mag de pret niet drukken. Op de plaats aangekomen blijkt het blowhole nog een half uur lopen vanaf de weg. Dat is wel erg veel voor Ans, dus we stappen weer op. We komen nog langs meer blowholes. Met een sterke zijwind die ons soms wel een meter zijdelings verplaatst gaan we binnendoor weer naar Highway 1. Omdat er zich geen overnachtingsmogelijkheden voordoen rijden we door naar het gezellige provinciestadje Gore, waar we een motelletje vinden. ’s Avonds lekker gegeten, Porks Balley (varkensbuik) Ans Nacho’s met kip en weer bijtijds naar bed.

Zondag 29 december 2013. 281 Km. Glooiend, later bergachtig. Gore – Manipouru. Prachtig weer.
Door de zon die onze slaapkamer inbrandt zijn we alweer vroeg wakker. We besluiten onderweg te ontbijten. Dat word Burger King in Invercargill. We gaan verder richting Bluff, het zuidelijkste puntje van het zuidereiland. Hier staat de wereldberoemde wegwijzer die de afstand aangeeft naar alle grote plaatsen op aarde. Holten mag hier niet ontbreken, dus had ik thuis al een identiek bord gemaakt met het opschrift “HOLTEN 18941 Km.” Sindsdien hangt Holten bij de groten der aarde. Dat dit veel hilariteit opriep bij de vele aanwezige toeristen spreekt voor zich. In het eerste kwartier zijn het bordje en wijzelf vele malen gefotografeerd door diverse nationaliteiten. Verder maar weer naar Invercargill, want daar staat ’s werelds snelste Indian motorfiets bij E. Hayes Hardware.  In de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw vestigde Burt Munro diverse snelheidsrecords met deze toen al 60 jaar oude Indian! Omdat we vandaag door nog al onbewoond gebied zullen rijden slaan we onze lunch maar even in bij de Subway en gaan weer verder in noordwestelijke richting. Het rond Invercargill vlakke land wordt glooiender en later zelfs bergachtig. Mooie wegen in een prachtig landschap. De route eindigt vandaag in Manipouru aan het gelijknamige meer. Hier huren we voor 2 nachten een trekkershutje. Eerst tanken en bier en boodschappen halen, eten, genieten van de avondzon en slapen.

Maandag 30 december 2013. 290 Km. Bergen, bochten, watervallen en Milford Sound. Manipouru – Manipouru. Regen, droog, regen.
Vroeg op want we moeten voor de vele bussen op de weg naar Milford Sound zitten is ons gezegd. Het regent, maar we besluiten toch te gaan. In de, soms stromende, regen rijden we naar de Milford Sound, zeker geen pretje. Bij de Fjord aangekomen klaart het op en zowaar het zonnetje breekt door. Dit blijkt de ideale dag te zijn om de fjord te bezoeken. Door de vele regen zijn de watervallen die van honderden meters hoog naar beneden donderen extra spectaculair terwijl het zonnige weer garandeert dat je zelfs de toppen van de loodrecht omhoog stekende bergen kunt zien. Een tocht op 1 van de rondvaartboten is zeker de moeite waard, en laat alles van erg dichtbij zien. De boeg wordt hierbij zelfs onder de waterval geparkeerd! Splashzone! Na afloop van de boottocht even wat lunchen en gaan weer terug. Wat denk je…….. regen, en niet zo’n beetje ook. Achteraf niet zo verwonderlijk, hier valt jaarlijks tussen de 8 en 10.000 mm neerslag. De Nieuw Zeelanders zeggen zelf dat “ze daar aan de westkust niet in millimeters maar in METERS de neerslag rekenen”! Teruggekomen bij de trekkershut zijn we twee waterervaringen rijker waarvan één onvergetelijk en één om gauw te vergeten. Gelukkig is het zonnetje terug op de camping en kunnen alle natte spullen aan de lijn, en de was  in de machine en droger. Nog even wat onderhoud aan de motor en de dag zit er al weer op. Oh ja, vandaag is onze trouwdag en het trekkershutje onze bruidssuite.

Dinsdag 31 december 2013. 254 Km. Eerst bergen later glooiend. Manipouru – Kingston. Droog en winderig.
Het weer is droog en vooral winderig. Ons doel vandaag is Queenstown. We zijn echter de laatste twee dagen herhaaldelijk gewaarschuwd dat er tot in de wijde omgeving (100 Km.) geen overnachtingsplaats meer te vinden is. We denken dat het niet zo’n vaart zal lopen. Tijdens de koffiestop met behulp van een geleend telefoonboek toch maar even bellen. Vele telefoontjes later komen we erachter dat er nog slechts hotelkamers in de hoogste prijsklasse te krijgen zijn. Dat zijn we niet van plan, als een trekkershut goed genoeg is om als bruidssuite te functioneren is 400 dollar voor een kamer wel iets te gortig. In Kingston, zo’n 40 Km. voor Queenstown besluiten we om een dak en bed te gaan zoeken. Camping: Vol. B&B: Vol. Alles vol. Probleem. Uiteindelijk wil de schoonmaakster van de camping haar extra slaapkamer wel verhuren voor een nacht. YES!! Thank you Muriël and John. We laten de koffers achter bij de tijdelijke B&B en rijden nog even door naar Queenstown. Dit is het hele jaar door de stad voor alle soorten activiteiten zoals jetboatvaren, kajakken, raften, abseilen, bungee jumpen, skieën en mountain biken. Maar bovenal is het op “newyearseve” the place to be. Dat was ook te zien, overal werden podia opgebouwd dixie’s en wegafzettingen geplaatst. Erg toeristisch allemaal, beetje hoog Valkenburggehalte. We gaan weer terug naar Kingston via de prachtige weg langs het meer. Nog even wat eten in de plaatselijke dorpsherberg annex winkel annex benzinepomp en dan naar onze B&B. Hier gezellig oudejaarsavond gehouden en rond middernacht naar het meer waar bijna elke familie oud en nieuw viert met een vreugdevuur op het strand. Om half twee duiken we de koffer in. Happy new year!

Woensdag 1 januari 2014. 290 Km.  Bergen. Kingston – Haast. Eerst droog daarna regen.
Om 8 uur heeft Muriël het ontbijt klaar, helemaal top, het ontbreekt aan niets. Om kwart voor negen rijden we uitgezwaaid door Muriël en John weg. Eerst richting Queenstown. Na de drukte van gisteren is het er nu uitgestorven. Verder via Arrowtown over de enige echt steile bergrug met een hele serie haarspeldbochten achter elkaar. Prachtige mooie bergwegen leiden ons naar Cadrona waar een prachtig mooi authentiek hotel uit de 19e eeuw staat. Hier drinken we koffie en warmen we ons op bij de reusachtige open haard. Want het is fris vandaag met soms iets gespetter. We maken nog een stop in Wanaka bij het Transport en Speelgoed museum met heel veel oude auto’s, trucks, motoren, vliegtuigen en alles wat nog meer wielen heeft. Best leuk maar alles staat stijf op elkaar en alles staat door elkaar. We lunchen gelijk in Wanaka alvorens via de Haast pas door de “Suthern Alpes” te trekken.  Prachtig mooie pas met veel bochten, prachtige watervallen en donderende bergbeken. Natuurlijk stappen we regelmatig af voor wat foto en videowerk, maar onderhand wordt het weer er ook niet beter op. Het laatste uur rijden we in de echte regen. We komen nat aan in Haast waar de plaatselijke backpacker nog een kamer vrij heeft. De motor kan binnen staan en de kleding kan gedroogd worden. We gaan even wat boodschapjes doen en zien dan dat de plaatselijke winkel tevens café en cafetaria is. Het wordt dus: nu blik soep en straks Fish & Chips. En de weersvoorspelling voor morgen; veel regen en veel wind!

 

Back to Top